یک بیانیه متافیزیکی

به سبک و سیاق افسانه شاعرانه

What Dreams May Come And

Wittgenstein Lecture on Ethics

ارتباط فلسفی

بحث فلسفی ما در این مجموعه از مباحث، اساساً به احتمال وجود “دنیایی دیگر” – جهانی ورای این جهان، حیاتی در پی زندگی این دنیایی‌، نوعی قلمرو متافیزیکی – پرداخته است. “متافیزیکی” در اصل به معنای “ماورای طبیعت” – ماورای هر چیزی که بتوان آن را به واسطۀ حواس ادراک کرد، و ماورای زمان و مکان – است. معضلی که در گفت‌وگو در باب موجودات و نهادهای متافیزیکی با آن مواجه هستیم، این نیست که “تا به حال هیچ کس از آن دنیای متافیزیکی برنگشته تا دربارۀ موجودات آن برایمان بگوید” (همان طور که ۶۰۰ سال پیش هم کسی از دنیای دیگر به اروپا برنگشته بود تا از وجود آمریکا و ساکنین آن برای مردم بگوید)، بلکه مشکل اینجا است که ما روایت‌هایی که توصیف‌گر موجودات و چیزهای خارج از زمان و مکان هستند، و به هیچ وجه من الوجوه نمی‌توان به ادراکی از آنها رسید، را درک نمی‌کنیم.

جایی در بهشت، “رابین ویلیامز” فریاد می‌زند “اینجا زمان نیست!” اما همین ادای چنین جمله‌ای در واقع زمان می‌برد. و به راحتی می‌توان دید که “ویلیامز” نه تنها به طور قطع بدون قید زمان و مکان از جایی به جای دیگر می‌رود، بلکه حواس او و ما به طور کامل درگیر در داستان می‌شود. آنچه ما در این فیلم می‌بینیم، یک داستان فانتزی در همین دنیا، و نه در یک “ماورای” متافیزیکی، است. (که این به آن معناست که فیلم به سبک و سیاق یک افسانۀ شاعرانه به مشکلات زمینی و انسانی می‌پردازد.)

با این همه، فیلم، مملو از اشاره‌هایی که گویای آن هستند که مفهوم حیاتی در پی حیات دیگر را باید به معنای لغوی آن (یعنی یک حیات فیزیکی که بعد از پایان یافتن یک حیات فیزیکی دیگر شروع می‌شود) دانست، و اینکه داستان قرار است یک بیانیۀ متافیزیکی باشد. و چنین فضایی می‌تواند برای یک بینندۀ متفکر مملو از پرسش و معما باشد…

به قلم دکتر جورن کی. برامان
استاد ممتاز بازنشسته و مربی نیمه وقت
گروه فلسفه دانشگاه ایالتی فراستبورگ

Philosophical Connection

Our philosophical discussion dealt primarily with the possibility of “another world”–a world beyond the world, a life after life, a metaphysical realm. “Metaphysical” means literally “beyond nature”–beyond everything that can be perceived by the senses, and beyond space and time. The difficulty with talking about metaphysical beings and entities is not that “nobody has yet come back to tell us about them” (in the way 600 years ago nobody had come back to Europe to tell people about America and its inhabitants), but rather that we do not understand narrations that describe beings or things that exist outside space or time, and that cannot be perceived in any way whatsoever.

Somewhere in paradise Robin Williams shouts “Time doesn’t exist here!” But the very utterance of that statement takes time. And it is plainly visible that Williams does not only cross spaces, but that his and our senses are fully involved in the story. What we see is a phantastic story in this world, not in a metaphysical “beyond.” (Which suggests that the film deals with earthly and human problems in the form of a poetic myth.)

Yet, the film is full of suggestions that the conception of a life after life is to be taken literally, that the story is meant as a metaphysical statement. That should present some puzzles for a thoughtful viewer ….


Jorn K. Bramann, PhD
Professor Emeritus and part-time instructor
e-mail: jornfsu@hotmail.com

Department of Philosophy
Frostburg State University

Read More In English